[Janusz Stokłosa] Strona oficjalna

Jest laureatką Konkursu Młodych ZKP (1978, wyróżnienie za "...według Pascala"), Konkursu im. Webera w Dreźnie (1978, II nagroda za operę kameralną "Ariadna"), Konkursu Muzyki Elektroakustycznej w Bourges (1980, wyróżnienia za "The Waste Land" i "Listy do M.") oraz konkursu dla kompozytorek w Mannheim (1982, nagroda za "Guernicę"). Elżbieta Sikora otrzymała dwie nagrody SACEM w 1994 roku: Prix Pédagogique za utwór "Chant'Europe" oraz Prix du Printemps za całokształt twórczości. W 1996 roku otrzymała nagrodę "Nouveau Talent Musique" za operę "Wyrywacz serc" od SACD (Stowarzyszenie Autorów i Kompozytorów Dramatycznych) w Paryżu. W 1997 odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Zasług Rzeczpospolitej. Utwory Elżbiety Sikory były wykonywane w większości krajów Europy i w Stanach Zjednoczonych, m.in. na festiwalu w Awinionie, Festival Estival de Paris, Dresdner Musikfestspiele, festiwalach "Fylkingen" w Sztokholmie i GMEB w Bourges oraz na "Warszawskiej Jesieni". W czerwcu 1997 roku jej opera "Wyrywacz serc" została wystawiona w Centrum Pompidou.

Kompozytor i klarnecista. Urodził się w 1971 r. Studiował kompozycję w klasie prof. Włodzimierza Kotońskiego w Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie. W latach 1991-1993 brał udział w letnich kursach kompozytorskich w Kazimierzu Dolnym oraz Gaudeamus Music Week w Amsterdamie (1992). Uczestniczył w wykładach takich kompozytorów, jak: Krzysztof Penderecki, Witold Lutosławski, Henryk Mikołaj Górecki, Michael Nyman, Magnus Lindberg, Louis Andriessen i Françoise Bernard Mache. W 1993 r. zadebiutował na festiwalu "Warszawska Jesień" utworem "La Strada". W 1994 r. W 1995 r. zamówiony przez II Program Polskiego Radia utwór "3 for 13" zdobył I lokatę w kategorii wiekowej do lat 30 na Międzynarodowej Trybunie Kompozytorów UNESCO w Paryżu. W 1996 jego "Epifora", zamówiona przez Studio Eksperymentalne Polskiego Radia, zdobyła I miejsce w kategorii wiekowej do lat 30 na Trybunie Muzyki Elektroakustycznej UNESCO w Amsterdamie. Pisał na zamówienie festiwalu "Warszawska Jesień" ("Eine kleine Herbstmusik"), a także na zamówienia takich zespołów, jak: de Ereprijs (Holandia), The Belcea Quartett (Anglia) czy The Icebreaker (Anglia).W styczniu 2000 r. otrzymał prestiżową nagrodę - Paszport "Polityki". W tym samym miesiącu jego utwór "3 for 13" prezentowany był na Targach Płytowych MIDEM w Cannes. Jest głównym laureatem ostatniej edycji Nagrody Mediów Publicznych "Opus" (2008).

Kompozytor, pianista, aktor i reżyser. Wraz z Jeremim Przyborą stworzył radiowy Teatrzyk Eterek, Kabaret Starszych Panów (1958-70) oraz Kabaret Jeszcze Starszych Panów (1978-80). Wpółpracował także z kabaretami Szpak i Dudek. Był autorem muzyki do filmów fabularnych (Café pod "Minogą" reż. B. Brok, "Upał" reż. K. Kutz), musicali ("Machiavelli", "Ballada o tamtych dniach", "Jeszcze stokrotki", "Panna Zuzanna"), spektakli ("Szklana menażeria", "Romantyczni"), programów i widowisk telewizyjnych ("Medea", "Moja sympatia", "Rachunek nieprawdopodobieństwa", cykl "Divertimento"). Niesłabnącą popularnością cieszą się piosenki Jerzego Wasowskiego do tekstów Jeremiego Przybory m.in.: "Jesienna dziewczyna", "Addio pomidory!", "Bo we mnie jest sex", "Upiorny twist".

(1915-2004), polski pisarz i aktor, jeden z najwybitniejszych twórców w historii polskiej sztuki estradowej. W latach 1937-1939, także po 1948 związany z Polskim Radiem jako spiker, potem twórca licznych cykli programowych (m.in. Teatrzyk Eterek). Wraz z J. Wasowskim stworzył najsłynniejszy program rozrywkowy polskiej telewizji: Kabaret Starszych Panów (1958-1970), następnie Kabaret Jeszcze Starszych Panów (1978-1980). Jako autor tekstów piosenek stworzył oryginalny styl, pełen wykwintnego humoru, liryzmu i poetyckich metafor. Język piosenek J. Przybory w znacznej mierze wpłynął na współczesną polszczyznę. Scenariusze i teksty w wykonaniu wybitnych aktorów antycypowały późniejsze zjawisko "piosenki aktorskiej" (K. Jędrusik, B. Krafftówna, I. Kwiatkowska, W. Gołas, W. Michnikowski, B. Łazuka i in.). Pisał także teksty dla piosenkarzy (m.in. I. Santor, E. Bem, H. Banaszak), wielokrotnie nagradzane na festiwalach (Opole, Sopot). Autor scenariusza filmu "Upał" (1964, reżyseria K. Kutz), libretta lub tekstów piosenek do Symfonii buffo i in. spektakli teatralnych. Teksty piosenek i scenariusze, utwory satyryczne itd. ukazały się w wydaniach książkowych (m.in.: "Spacerek przez Eterek" (1957), "Baśnie" "Szeherezadka" (1966), Kabaret Starszych Panów - Wybór tekstów, "Listy z podróży" (1969-1975), (1970-1973), "Dziecko szczęścia" (1975), "Divertimento" (1976), "Mieszanka firmowa"(1977). Autobiografia Przymknięte oko opatrzności: memuarów część I, wydanie 1994. Wybrana dyskografia: Kabaret Starszych Panów, Kabaret Starszych Panów: "Piosenka jest dobra na wszystko", "Uśmiechnij się Polaku", czyli piosenki z Kabaretu Starszych Panów, vol. 1-3, "Zimy żal".

Urodzony w 1959 r. w Gdańsku, studiował pod kierunkiem prof. Jana Tawroszewicza i prof. Krzysztofa Jakowicza. Jest laureatem krajowych i zagranicznych konkursów muzycznych. Po ukończeniu warszawskiej Akademii Muzycznej otrzymał stypendium Towarzystwa Karla Klingera. Studiował w Hochschule für Musik w Kolonii pod kierunkiem słynnego kwartetu "Amadeus". Po powrocie ze stypendium kontynuował naukę u prof. Tadeusza Wrońskiego. Jako skrzypek, solista i kameralista koncertował z wieloma orkiestrami w kraju i zagranicą. Dokonał wielu nagrań archiwalnych dla Polskiego Radia i Telewizji, dla telewizji francuskiej, południowo-koreańskiej i niemieckiej oraz nagrań płytowych ( m.in. prawykonania Koncertu I. J. Paderwaskiego, 1991 r.). Od 1984 jest pedagogiem warszawskiej Akademii Muzycznej. Jego uczniowie otrzymali wiele nagród na konkursach w kraju z zagranicą.